“Motorrijden is mijn therapie” – Nadia (27) over leven met leukemie en rijden op haar droommotor
Aan het kabbelende water, met de drukke Brienenoortbrug op de achtergrond, spreken we af met Nadia en haar moeder Caroline. In het hele gezin van 4 kinderen rijden ze motor en nu heeft ook Nadia weer even voor 10 dagen een motor en haar vrijheid terug! Na een rot-tijd met chemo’s en ziekenhuis bezoeken krabbelt de 27-jarige uit een zware periode. Tijd voor wat luchtigheid: Motorrijden! Met het zonnetje hoog aan de hemel is het trouwens een perfecte dag om de mooie dijkjes op- en af te gaan!
Redactie: Tessa Deurloo
Geen zielig interview!
Whatsapp: ‘We komen eraan, ze heeft veel pijn vandaag, dus een beetje lastig opstarten’ laat Caroline ons weten. Motormeiden: ‘Doe op je gemak’ en even later komen beide dames aanrijden. ‘Zo daar zijn we dan’ zegt Caroline. En wanneer haar dochter Nadia haar helm afdoet verschijnt er een verlegen meisje, een tikkeltje moe, maar laten we het erop houden dat het door de leuke motorritjes komt van de afgelopen dagen.
‘Ik wil geen zielig interview hoor!’ zegt ze. En dat beloven we! ‘Hopelijk kunnen we andere inspireren met jouw verhaal en ze iets positiefs meegeven”. Uit het niets kwam de 27-jarige Nadia er in juni 2024 achter dat ze acute leukemie had, een periode van chemo’s en ziekenhuis bezoeken heeft ze achter de rug en haar geliefde motor moest ze noodgedwongen verkopen.

Win een weekend op jouw droommotor – Kawasaki Z650S
Wegrijden op de gloednieuwe, Kawasaki Z650S, een heerlijke A2 motor, die ontzettend licht en soepel rijdt! Wie wil dat nou niet? We kregen tientallen berichten onder de winactie op de socials van Motormeiden en Kawasaki. Maar soms zie je dat iemand het echt nodig heef! En zo gebeurde het, dat we Caroline belden met het geweldige nieuws voor haar dochter, want daarvoor deed ze mee. ‘Ik win nooit iets, maar ik dacht ik doe gewoon mee, dit is zo geweldig’ haar stem klinkt geëmotioneerd, maar ook ontzettend blij.
Eindelijk weer een motor voor de deur
Het moment dat de motor arriveerde, zullen Nadia en Caroline niet snel vergeten. “Er kwam een gigantische vrachtwagen van wel twintig meter de straat in rijden,” vertelt ze. “En daar rolde mijn Kawasaki Z650S uit. Dat was echt een bijzonder moment.” De laadklep ging naar beneden en de chauffeur nam rustig de tijd om de motor af te leveren.“Hij was super sympathiek. Mijn moeder en ik hebben nog even met hem staan kletsen.” En Caroline moet er nog om lachen. “We waren zo onder de indruk dat we helemaal vergeten zijn hem koffie aan te bieden,” zegt ze. “Maar gelukkig vond hij dat niet erg. Hij moest alweer door naar het volgende adres.” Juist dit soort dingen betekenen nu extra veel.
Het hele gezin waar Nadia uit komt rijdt motor. Haar tweelingbroer en ook haar jongere broer en zus (toevallig ook een tweeling) hebben het motor-virus te pakken! Met een Kawasaki Z650S voor Nadia, is de ‘motorfamilie’ weer even compleet!
Nadia en haar ‘Kawaski’: tien dagen vrijheid
Niet een weekend maar, voor tien dagen staat er een felgroene droom voor de deur. De kleur is knalgroen precies zoals zij het het liefst heeft. Als ze erover praat, verschijnt er meteen een grote glimlach op haar gezicht.
“Van jongs af aan noem ik een Kawasaki altijd een Kawaski,” lacht ze. “Dit is echt mijn favoriete merk. Ik vind deze motoren heel vrouwelijk echt mooi, mijn droommotor is de de Ninja 650, dus met deze Z650S kom ik een heel eind in de buurt”. Vroeger stond er bij haar thuis ook een motor in de tuin, maar door alles wat er op haar afkwam, moest ze haar eigen motor verkopen. “Met heel veel pijn in mijn hart. Het mooiste vind ik dat er nu weer een motor stond, waarop ik kon rijden wanneer ik wilde. Dat is pas vrijheid.’
Motorrijden is mijn therapie
Het motorrijden is voor Nadia belangrijk. Misschien nog wel belangrijker dan daarvoor. “Motorrijden is voor mij echt therapie. Als ik rij, voel ik me vrij. Even geen ziekenhuis, geen afspraken, geen zorgen. Gewoon rijden.” En als we vragen om een stukje te rijden met de actioncam op haar motor is het meteen duidelijk. Nadia heeft haar rijkunsten absoluut nog niet verleerd. Ze rijdt de dijk op- en af, maar nog leuker is hoe soepel ze de halve draai ermee doet. ‘Het is echt een hele fijne motor, je rijdt er zo op weg, hij is lekker licht….’
Zo veel mogelijk rijden: ‘Met een muziekje op’
Haar herstel gaat met vallen en opstaan. Sommige dagen gaan goed, andere dagen zijn zwaar. “ik wilde het liefst zo veel mogelijk rijden met de Kawa! Ik vind het ook heerlijk met een muziekje in mijn helm even in mijn eigen wereld.”
‘Ik ben met mijn moeder en een vriendin naar de biesbos gegaan. Je kan daar prachtig rijden in de natuur. Echt heerlijke bochtjes en ook met de pont zijn we naar de overkant gegaan. En een week later ben ik naar een vriendin in Utrecht gereden om samen een stukje te rijden. Dat was ok geweldig. Maar de dag daarna zit ik echt op de blaren. Dan merk je dat je lichaam nog moet herstellen, maar wat ben ik blij dat ik dit kon doen!’.
Waarom wachten? Gewoon doen.
We kletsen nog even met Caroline, die ook aangeeft dat het een heftige tijd is geweest. ‘Alle clichés kloppen, als je door zo’n onzekere periode gaat, je kijkt waar het leven echt om draait. Zo was ik vroeger echt een chopper meisje, maar ik heb hem verkocht. Ik wilde meer reizen en dat gaat beter met een tourmotor. Dus dat heb ik onlangs gedaan.‘ En er zijn nog veel meer dingen die ze anders doen dan daarvoor. ‘We beslissen nu veel sneller dan vroeger, niet meer afwachten maar gewoon doen’… En met die woorden zwaaien we beide dames uit!






